తెలంగాణ ఓటరులో వచ్చిన మార్పు కవిత గమనిస్తున్నారా?

తెలంగాణ రాజకీయాల్లో అధికారం మారిన తర్వాత అనేక ప్రశ్నలు గాలిలో తేలుతున్నాయి. వాటిలో అత్యంత కీలకమైనది, అంతర్గతంగా రాజకీయ వర్గాలను కదిలిస్తున్న ప్రశ్న — “కవిత మరో షర్మిల కానుందా? ఇది ఒక వ్యక్తిపై వేసిన విమర్శ కాదు. ఇది అధికార రాజకీయాల నుంచి ప్రతిపక్ష రాజకీయాల దాకా ప్రయాణం చేసే ప్రతి కుటుంబ నాయకుడి/నాయకురాలి ముందు నిలిచే అనివార్య పరీక్ష.

ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం వెతకాలంటే, కేవలం నేటి పరిణామాలు కాదు — గతం, వ్యవస్థ, సమాజం, రాజకీయ మనోవిజ్ఞానం అన్నీ కలిపి చూడాల్సిందే. తెలంగాణ రాజకీయాల్లో కుటుంబ వారసత్వం, అధికారం అనంతర శూన్యం, మహిళా నాయకత్వం – విచక్షణా జ్ఞానంతో కూడిన అత్యంత విమర్శనాత్మక విశ్లేషణ, తెలంగాణ రాజకీయాల్లో ఈ మధ్య కాలంలో ఒక ప్రశ్న మౌనంగా కాదు, గట్టిగా వినిపిస్తోంది — “కవిత మరో షర్మిల కానుందా?

ఇది కవితను తక్కువ చేయడం కాదు. ఇది రాజకీయ శాస్త్రానికి చెందిన ప్రశ్న. ఇది అధికార రాజకీయాలు ముగిసిన తర్వాత కుటుంబ నేపథ్యంతో ఎదిగిన నాయకత్వం ఎలా నిలబడుతుంది? అన్న పెద్ద సమస్యకు రూపం. ఈ ప్రశ్నను తేలికగా కొట్టిపారేయలేం. అదే విధంగా భావోద్వేగంతో సమాధానం చెప్పలేం. ఎందుకంటే ఇది ఒక వ్యక్తి భవిష్యత్తుకంటే, తెలంగాణ రాజకీయాల నిర్మాణ స్వభావాన్ని తాకుతున్న ప్రశ్న. అధికారం పోయిన తర్వాతే అసలు రాజకీయాలు మొదలవుతాయి, అధికారం ఉన్నంతవరకు రాజకీయాలు ఒక రకంగా ఉంటాయి. అధికారం పోయిన తర్వాత రాజకీయాలు అసలు స్వరూపాన్ని చూపిస్తాయి.

అధికారంలో ఉన్నప్పుడు, నాయకత్వ లోపాలు కప్పిపుచ్చబడతాయి, పార్టీ = ప్రభుత్వం, మీడియా మిత్రత్వంగా ఉంటుంది,కేడర్ ప్రశ్నించదు. అధికారం పోయిన వెంటనే వ్యక్తి సామర్థ్యం బహిర్గతం అవుతుంది

పార్టీ లోపలి బలహీనతలు బయటపడతాయి. ప్రజా మద్దతు నిజంగా ఎంత ఉందో తెలుస్తుంది, ఈ దశలోనే ఇప్పుడు కవిత కల్వకుంట్ల నిలబడి ఉంది. ఇది ఆమె రాజకీయ జీవితంలో అత్యంత కీలకమైన మలుపు.

కుటుంబ రాజకీయాలు..

శక్తియా? శాపమా?

తెలంగాణ రాజకీయాల్లో కుటుంబ వారసత్వం కొత్తది కాదు.కానీ కుటుంబ రాజకీయాలు రెండు దశల్లో పనిచేస్తాయి,అధికారం దాకా తీసుకెళ్లే దశ, అధికారం పోయాక నిలబెట్టే దశ, మొదటి దశలో కుటుంబ పేరు శక్తి. రెండో దశలో అదే పేరు భారంగా మారుతుంది. కేసీఆర్ తెలంగాణ ఉద్యమానికి ప్రతీక.

కానీ అదే ప్రతీక, నేటి రాజకీయ పరిస్థితుల్లో, కవితకు — ఒకవైపు రక్షణ, మరోవైపు స్వతంత్ర గుర్తింపుకు అడ్డంకి, ప్రజలు అడుగుతున్న ప్రశ్న చాలా స్పష్టం, “కవిత తన రాజకీయాన్ని తానే నడుపుతోందా?

లేక కేసీఆర్ కుటుంబ రాజకీయాల పొడిగింపా? ఈ ప్రశ్నకు రాజకీయ వేదికలపై సమాధానం కనిపించాలి. మాటల్లో కాదు — చర్యల్లో షర్మిల పోలిక ఎందుకు వస్తోంది? వై.ఎస్. షర్మిల పేరు చర్చకు రావడం యాదృచ్ఛికం కాదు. షర్మిల రాజకీయ ప్రయోగం ఒక స్పష్టమైన రాజకీయ కేస్ స్టడీ, పేరు ఉంది, భావోద్వేగం ఉంది,పాదయాత్ర ఉంది, కానీ — పార్టీ నిర్మాణం లేదు సామాజిక సమీకరణ లేదు,దీర్ఘకాల వ్యూహం లేదు.

ఫలితం,

స్వతంత్ర రాజకీయ గుర్తింపు విఫలం → చివరికి ఇతర పార్టీలో విలీనం. ఇది వ్యక్తి ఓటమి కాదు.

ఇది వ్యవస్థ లేకుండా రాజకీయాలు చేయలేము అన్న సత్యం. ఇదే సత్యం ఇప్పుడు కవిత సందర్భంలోనూ ప్రశ్నగా మారుతోంది. BRS పతనం తర్వాత ఏర్పడిన రాజకీయ శూన్యం, భారత రాష్ట్ర సమితి అధికారంలో ఉన్నప్పుడు — పార్టీకి దిశ అవసరం లేదు (అధికారమే దిశ). నాయకత్వంపై ప్రశ్నలు లేవు,

అధికారం పోయిన తర్వాత — పార్టీకి స్పష్టమైన ప్రతిపక్ష అజెండా లేదు. కేడర్ అయోమయంలో ఉంది

జిల్లా స్థాయిలో నాయకత్వ శూన్యం, ఈ శూన్యంలో ఒక ప్రశ్న తలెత్తుతుంది, ఈ పార్టీని ఎవరు నడిపిస్తున్నారు? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం లేకపోవడమే, కవిత భవిష్యత్తుపై సందేహాలకు మూలం.

కవిత బలాలు – వాడుకోకపోతే అవే బలహీనతలు, నిజాయితీగా చెప్పాలంటే, కవిత వద్ద లోపాలే కాదు — బలాలు కూడా ఉన్నాయి. పార్లమెంటరీ అనుభవం, మహిళా నేతగా ప్రత్యేక గుర్తింపు, విద్యావంతమైన ఇమేజ్, అంతర్జాతీయ స్థాయిలో పరిచయాలు, కానీ రాజకీయాల్లో ఒక కఠినమైన నిజం ఉంది, వాడుకోని బలం, క్రమంగా బలహీనతగా మారుతుంది.ఈ బలాలు ఇప్పటివరకు — గ్రాస్‌రూట్ ఉద్యమంగా మారలేదు

స్థిరమైన అజెండాగా మారలేదు. పార్టీ పునర్నిర్మాణానికి ఉపయోగపడలేదు. ఇక్కడే ప్రమాదం మొదలవుతుంది.

మహిళా నాయకత్వం:

నినాదమా? విధానమా?

కవితను తరచూ “మహిళా నాయకత్వం”గా ప్రస్తావిస్తారు. కానీ మహిళా నాయకత్వం రెండు రకాలుగా ఉంటుంది, ప్రతీకాత్మక మహిళా నాయకత్వం, విధానాత్మక మహిళా నాయకత్వం, మొదటిది పోస్టర్లలో బాగుంటుంది. రెండోది ప్రజల జీవితాల్లో మార్పు తీసుకువస్తుంది. ప్రస్తుతం కవిత రాజకీయాలు ఎక్కువగా మొదటి దశలోనే చిక్కుకుపోయాయి. మహిళల సమస్యలపై —నిరంతర ఉద్యమం లేదు.

స్పష్టమైన పాలసీ డ్రాఫ్ట్ లేదు, ప్రజల మధ్య స్థిరమైన ఉనికి లేదు, ఇది మారకపోతే, “మహిళా నాయకత్వం” అన్న పదం కూడా ఖాళీ నినాదంగా మారే ప్రమాదం ఉంది.

భావోద్వేగ రాజకీయాల ఉచ్చు..

అధికారం కోల్పోయిన నాయకత్వం సాధారణంగా ఒక ఉచ్చులో పడుతుంది — అది బాధిత రాజకీయాలు (Victim Politics). దర్యాప్తులు, కేంద్రం వివక్ష, అన్యాయం,ఇవి రాజకీయాల్లో వాస్తవ అంశాలే. కానీ ఇవే మొత్తం రాజకీయంగా మారితే — సహానుభూతి తాత్కాలికం, విశ్వాసం శాశ్వతం కాదు, షర్మిల మార్గం ఇదే చూపించింది. కవిత కూడా ఈ మార్గాన్నే ఎంచుకుంటే, పోలికలు గట్టిపడతాయి. ప్రజా మానసిక స్థితి, తెలంగాణ ఓటరు మారిపోయాడు, తెలంగాణ ఓటరు ఇప్పుడు — భావోద్వేగాల కంటే ప్రశ్నలు అడుగుతున్నాడు. వ్యక్తుల కంటే వ్యవస్థను చూస్తున్నాడు, కుటుంబ రాజకీయాలపై అనుమానంతో ఉన్నాడు

ఈ మారిన మానసిక స్థితిలో — “పేరు కాదు, పనితనం చూపించు” అన్నదే ప్రధాన డిమాండ్. ఈ డిమాండ్‌ను కవిత తీర్చలేకపోతే, ఆమె భవిష్యత్తు షర్మిల మార్గానికి దగ్గరపడుతుంది.

మరో షర్మిల అవుతుందా?

సూటిగా, కఠినంగా చెప్పాలి అంటే — అవ్వకపోవచ్చు. కానీ మారకపోతే అవుతుంది. ఇది శాపం కాదు.

ఇది హెచ్చరిక. కవిత ముందు మూడు దారులు ఉన్నాయి, పార్టీని పునర్నిర్మించే నాయకత్వం, స్వతంత్ర విధాన రాజకీయాలు మరియు భావోద్వేగాల సులభ మార్గం. మొదటి రెండు కష్టం.మూడోది సులభం — కానీ ప్రమాదకరం. తెలంగాణ రాజకీయాల్లో భవిష్యత్ పేరు మీద కాదు, దిశ మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.

దిశ లేని నాయకత్వం,ఎంత పెద్ద కుటుంబం నుంచి వచ్చినా, చివరికి రాజకీయ గమనంలో కలిసిపోతుంది.

ఈ నిజాన్ని అంగీకరించడమే కవితకు మొదటి రాజకీయ సంస్కరణ.