ఊటల జలధి

నడివీధిలో ఒంటరి చందమామని చూసి

అప్రయత్నంగా ఆగి...

అందరూ నిన్ను వదిలేసి వెళ్ళిపోయారా?.

నువ్వు నాలాగే ఒంటరిగా ఊరేగుతున్నావ్

రా! ఇలా కాసేపు కూర్చుందాం.

పాత కాలం నాటి కబుర్లు చెప్పుకుందాం.

ఎందుకో రగిలిపోతున్నావ్ స్వభావానికి విరుద్ధంగా.

కమలం చందనం కలిపి కలపంలో నూరి తెచ్చాను.

కాస్త పూసుకుందువుగాని రా!

రాలుతున్న రేలపూలు కూడా ఏవో ఊసులు చెబుతాయట.

చెరొక చెవిని వేసుకుందాం సరేనా!

నడిరాత్రి కూడా ఈ సెలయేటి గలగలలు వింటూ

కొన్ని సీతాకోకచిలుకలు బుల్ బుల్ పిట్టలు కూడా

రెక్కలు విప్పుకుని నాట్యం చేస్తున్నాయి.

ఉండి ఉండి చిమటలు కూడా అరుస్తున్నాయి

అటువైపు రాలుతున్న చినుకుల శబ్దాన్ని మింగిన

గాలి కూడా కరతాళ నృత్యం చేస్తోంది.

ఇది విన్నావా?

మా ఆశా దీది వెళ్ళిపోయింది. స్వరామృతాన్ని

మనుష్య లోకం పైకి విరజిమ్మి.. అందుకోగల్లిన వాళ్ళు

అందుకోమని నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది.

ఎన్ని హృదయాలు స్వార్థంతో కన్నీళ్ళతో ప్రార్ధించాయో

వెళ్ళొద్దు వెళ్ళొద్దు అని.

రోజుకోసారైనా ఓ సాతిరే.. అని ఆర్తితో పాడుకునే నేను..

ఇప్పుడు పూటకు పదిసార్లు వింటున్నా తనివితీరడం లేదు.

నా నిద్ర పట్టని రాత్రులను ఎవరికి త్యాగం చేయాలో తెలియడం లేదు.

ఏంటీ.. నువ్వు కూడా పాట కోసం వెతుక్కుంటున్నావా?

పాటల పెట్టె తాళం తీసాను. సరే,

ఏం పాట వినాలని వుంది చెప్పు?

ఏ క్యా జగహ్ హై దోస్తోన్, యే కౌన్ సా దయార్ హై

ఏంటీ!!? ఈ పాటా?

చంపేసావ్ పో చంద్రమా!

ఇప్పుడు నా ఏడుపులో ఇంకో ఏడుపు కూడా జత చేసావు.

నేనిప్పుడు ఉమ్రావ్ జాన్ గురించి మాత్రమే కాకుండా

రేఖ గురించి కూడా ఏడుస్తాను.

నీ గురించి నా గురించి కూడా ఏడుస్తాను.

ఈ దుఃఖాన్ని పంచుకోవడానికే కదూ..

రోడ్డున పడి తిరుగుతున్నావ్.

నేను నీకూ, నీకు నేనూ దొరికాం.

ఈ దుఃఖం ఆశా జీ ఇచ్చి వెళ్ళిన సౌగత్ (saugat) కదా!

ఆనందంగా స్వీకరిద్దాం. సరేనా!

తీపి చేదు కలగలిపి రుచి చూసినట్లు

హంసధ్వని రాగ్ భూపాలి కలిసి వింటున్నట్టు వుంది.

తొలి కోడి కూస్తుంది.వెళ్ళి రా! మళ్ళీ రాత్రికి కూడా వస్తావుగా!

కావ్య రసాన్నో సంగీత రసాన్నో ఒంటిగా ఆస్వాదించలేము.

ఆనందం లాగానే విషాదాన్ని రోజుకొకమారైనా

కలిసి అనుభవంలోకి.. తెచ్చుకుందాం.

ఊటల జలధిలో మునిగి తేలుదాం, సరేనా!

(ఏప్రిల్ 12, 2026న ప్రముఖ హిందీ నేపథ్య గాయని ఆశాభోస్లే మరణించారు. అమెకు నివాళిగా ...)